చెలువం..

చెలువం..

ఎన్నెన్ని బాధల మండు టెండల్లో ఎంతగా కాలి పోయానో..
ఎన్నెన్ని వ్యధల శిలాతలాలను మౌనంగా ఈదుకుంటూ వచ్చానో..
ఎన్ని సార్లు అశ్రువుల తుఫానుల్లో చిక్కుకుని అల్లల్లాడానో..
ఇలా ఎన్నాళ్ళు..?
ఇల్లంతా లేత వెన్నెలలు నింపుతూ ..
పెదవుల్లో నవరసాలను ఊరిస్తూ ..
గుండెల్లో లేత గులాబీ పూలను పూయిస్తూ..
ఇప్పుడైనా ..ఇప్పటికైనా..
నా గుండె గుమ్మంలో ఎవరూ అడుగు పెట్టరేం..
బ్రతుకు బాటలో ఎవరి అడుగు జాదలూ కనిపించవేం..?
మూగబోయిన గొంతులో రాగాలు పలికించరేం..?
మోడు వారిన జీవితంలో.మొలక నవ్వులు కురిపించరేం..?
బ్రతుకుని భవ్యంగా మలచరేం..?

ఒక క్రొత్త దనాన్ని..మనోహరత్వాన్ని ప్రసాదించరేం..?