ఆశల ఆకులన్నీ రాలి..
అవకాశాల రెమ్మలు..విరిగి పోయి..
జీవితం మోడు వారినా..
అంతరాంతరాలలో..విస్తరించిన ఆశయాల వ్రేళ్ళు..
అనుభవాల..సారం  పీల్చుకుని..
నిలువునా జీవం పోసుకుని..
జీవితం చిగురించి మొగ్గ తొడుగు తుంది..

ఓ మధుర సుప్రభాతాన పూచి ఫలిస్తుంది..!

వెన్నెల విరబూసింది..
చల్లని గాలి కెరటాల మీద గుండె గుడిలో పండించుకున్న
ఆశల పల్లవి మూగగా..నిశ్శబ్దంగా వినిపిస్తూంది..
అవును..
ఆ గాలి గుస గుస ..
ఆ ఆకుల రెపరెపల రెక్కల సవ్వడి..
ఆ వెన్నెల తరంగాల లయ విన్యాసం..
నువ్వు వస్తున్నావని చెప్పడానికేనేమో..
అందుకే ఒళ్ళంతా సింగారం..
కళ్ళ నిండా ఆశల బంగారం..

తలచుకుంటేనే మనసంతా ఓంకారం..!

నీ నేను..!

తర తర లాడుతూ తాటాకు మంట లాగా ..

చప్పున ఎగసి చల్లారి పోయేది కాదు నా జ్ఞాపకం నీ లోపల..

నేను చల్లగా అందని జాబిల్లిగా నీ గుండెలో వెలిగే గుప్త జ్వాలను ..

నా జ్ఞాపకాలు నక్షత్రాలై మిణుకు మిణుకు మంటూ ..

నీ హృదయాకాశంలో ఎప్పుడూ నిలిచే వుంటాయి శాశ్వతంగా ..!

నీవు పీల్చే గాలిలోని కమ్మని మట్టి వాసనని నేను..

నీ చుట్టూ కమ్మే వర్ష శీకర శైత్యం లోని ఆహ్లదాన్నే నేను..

నడి రాతిరిలో నీ పసి మనస్సు వెతుక్కునే అమ్మ ఒడి వెచ్చదనాన్ని నేను..

నా వైపుకు ఒక్క క్షణమైనా ఊహను సారించకుండా  ఉండలేని ..

అశక్తతను నీలో పెంచిన నేను ..ఎవరో కాదు..

నీ నీడను..నీ తోడును..!

నిన్ను చూసిన క్షణం నుండి..

తమస్సు భయం తొలగి పోయింది..

నీ కనుదోయి కాంతి పుంజం..

నా గుండెల్లో నిండిన చీకట్లని చీల్చి వేసింది..!