ఆలోచనలతో..ఆవేదనలతో..నిమిత్తం లేకుండా..
కదలి పోతూనే వుంది కాలం..
రోజులు గడిచి పోతున్నా గడియ పడ్డ
అదృష్ట ద్వారం తెరుచుకొనే లేదు..
మింగేస్తున్న కాల భూతం కనికరించనే లేదు..
ఆఖరి ఆశ కూడా ఆరిపోయి ..
సన్నటి పొగ మాత్రం వస్తున్నట్టు..
అయిపొయింది..
అంతా అయిపొయింది..
ఎవరూ ఈ జీవితానికి నిప్పంటించింది ..?
ఎవరూ నా కలల సామ్రాజ్యాన్ని

భూస్థాపితం చేసింది..?

ఏమనుకున్నా ఏముంది..?

ఎలా..ఎలా.. ఈ ప్రపంచాన్ని నమ్మడం..?

దేన్నీ నమ్మాలి..ఎవరిని నమ్మాలి..?

ఇలా కూడా జరుగుతుందా..?

నమ్మకపు పునాదులతో నిర్మించుకున్న జీవిత సౌధాలు ..

ఇలా నిట్ట నిలువునా నేల కూలి పోతాయా..?

కళ్ళ వెంట నీళ్ళు రావడం లేదు..

దుఖం పొంగి పొర్లడం లేదు..

మనసు మొద్దు బారి పోయి ..గుండె చప్పుడు ఆగి పోయి..

అయినా జ్ఞాపకం వస్తున్నాయి..

ఒక్కో దృశ్యమూ..ఒక్కో సంఘటనా...

అన్నీ కళ్ళ ముందే ..మనసు వాకిలి ముందే పరచుకున్నాయి..

అయిపొయింది..!

ఇంకా ఎం మిగిలింది..?

భువన వేదిక మీద నిర్మించుకున్న

స్వప్నాల హర్మ్యాలు..

పేక మేడల్లా కూలిపొయాక..!

 

 

 

 

 

ఎవరి కోసమిలా..?

జీవితంలో..
ఈ పరాయితనం ఎందుకేర్పడుతోంది..?
అసలు ప్రశ్నఇదే..!
జీవితం నా నుండీ
ఎందుకు తప్పించుకు పోతోంది..?
ఒకటే సందేహం..!
కీ ఆగిపోయిన గడియారంలా..
నిస్సత్తువగా..నిర్లిప్తంగా..ఎందుకిలా వున్నాను..?
ఎవరి కోసం..?
ఎవరికోసమిలా నా నుండీ విడిపోయి
కొత్త ఆశతో..చూపుతో నిరీక్షిస్తున్నాను..?
హృదయాన్ని విప్పార్చుకుని ..స్వప్న స్వగతాలతో నింపుకుని..
ఏ అడుగు సవ్వడి కోసం ఇదంతా..?
జీవితానికీ నాకూ మధ్య..

ఇంకా ఈ పెనుగులాట దేనికని..?

ఇలాగైనా..

జీవన్మరణ సరిహద్దు రేఖ పై నిలచి...

నరక యాతన పడుతున్న ఈ క్షణాల్లో సైతం

నాకు చావాలని లేదు..

ఒకరిని చంపాలనీ లేదు..

నా పరిధిలో నేను బతకాలని..

మరొకరికి భారం కాకుండా బాధ పెట్టకుండా..బతికినన్నాళ్లు

పావురాయి రెక్కలా..కస్తూరి చుక్కలా..

స్వచ్చంగా..సుగంధ భరితంగా..బతకాలని వుంది..!

కానీ ప్రభూ..

అడకత్తెరలో పోక చెక్కలా నన్నిలా ఇరికించావే..

రెండు వైపులా పదునైన కత్తి అంచులు

కుత్తుకను అదిమేస్తున్నాయి..

బొట్టు బొట్టుగా రాలుతున్న రుధిరాన్ని చప్పరిస్తున్నాయి..

క్షణం ఆలస్యమైతే బతుకు దయనీయంగా ముగిసి పోతుంది.

ఇంకా ఆలోచన దేనికి ప్రభూ..?

ఒక మహా ప్రళయం కమ్ముకొస్తోంది..

ఒక మహా నిస్తేజం ముంచుకొస్తోంది..

జీవితాన్నే కాటేయబోతోంది..

నేను జీవించాలి ప్రభూ..

నా లక్ష్యం కోసం...చేరాల్సిన నా గమ్యం కోసం..!

ఈ మనుషుల అవకాశ వాదాలకీ..

కక్షలకీ..కార్పణ్యాలకీ ..అతీతంగా..

నాదైన ప్రపంచంలో నా మానాన నేను బ్రతుకుతున్నా కదా..

ఇలాగైనా నన్ను బ్రతకనీవా ప్రభూ..?